De fragiliteit van perfectie

In het voorjaar was ik een paar dagen in Gent, en bezocht onder meer het Design Museum. Ik was en ben nog steeds gegrepen door een kinetische lichtinstallatie die ik daar zag, met de naam “Level – the fragile balance of Utopia” van het Oostenrijkse desingerduo Mischer’Traxler studio.

Level toont het fragiele evenwicht van perfecte systemen in een maatschappij en verbeeldt hoe gevoelig netwerken zijn voor invloeden van buitenaf en binnenin. Een element uit balans, heeft invloed op het volledige systeem en doet de installatie letterlijk wankelen. Als systemisch coach heb ik geleerd naar systemen te kijken en de combinatie met mijn fascinatie voor beelddenken en mijn bedrijfskundige achtergrond bracht dat ik meer dan geïnteresseerd was hoe dat zou werken!!

 

1809 museum

En ja, wat een geweldig kunstwerk en passende metafoor. Simpel ik gun dat alle deelnemers van de trainingen, maar ook de teams waar ik mee mag werken door deze installatie kunnen lopen om de kracht en zwakte te ervaren van een systeem als geheel!

Want wat zie je? In rust is de installatie in evenwicht en geven de papieren lampuiteinden het helderste licht (ik zag gelijk de overeenkomst met teamleden, die op hun best zijn als de totale organisatie, het team en zijzelf ook in balans, in evenwicht zijn).

Wanneer ik dichterbij kwam en een onderdeel van de installatie aanraakte of een lichte bries veroorzaakte begon het geheel te bewegen en te grappig, het verzwakte direct de lichtsterkte van de lampen. En ja dat ik zie ik natuurlijk ook terug bij teams en medewerkers, die aan het wankelen raken als de context veranderd. En die verandering kan dan zijn op inhoud (de opdracht veranderd), de spelregels worden anders of in de relatie komt een wijziging (mensen gaan weg, of krijgen er opdrachten bij waardoor spanning ontstaat) noem maar op.

Dit kunstwerk nodigt je uit om door de lichtinstallatie te lopen en de steeds veranderende atmosfeer te ervaren, en stil te staan bij de fragiliteit van perfectie. En dat is zo gaaf van mijn werk, dat ik in de trainingen en tijdens team coaching samen met door “jullie persoonlijke en team installatie, systeem mag lopen” en de veranderende atmosfeer kan ervaren en daar ook een bijdrage aan kan leveren om de werking van het systeem te verhelderen. “Het onzichtbare zichtbaar maken”.

En dat doen we vaak door bedrijfskundige items aan te halen vanuit Opgavegestuurd werken en vooral dit jaar vanuit Teisman (Publiek management op de grens van chaos en orde). De verbeeldende oefeningen, zoals de lego oefeningen, tekenopdrachten of de spaghetti challenge. Maar ook door systemisch patronen te ontrafelen, organisatie opstellingen (op zoek naar het achterliggende), het lopen van het Labyrint, met de achtergrond van SCT (hoe kun je verschillen integreren) , oefeningen rond Holding Space of bijvoorbeeld het schrijven van het Tibetaanse gedicht.

1809 sessie 

 

Dit kunstwerk liet mij stil staan bij de fragiliteit van perfectie.

En ja, daar hebben wij en ook ik het mee te doen. Elke dag weer...

Ben dankbaar en blij dat ik met verschillende trainingsgroepen en teams samen mag kijken onderzoeken, ontdekken wat de “fragiliteit van systemen en perfectie” betekent!

 

Afdrukken E-mailadres

Boeken
Visual2Focus
Coaching
Groep